مستبان
لغت نامه دهخدا
مستبان. [ م ُ ت َ ]( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استبانة. آنچه واضح و روشن یافت شود. ( اقرب الموارد ). رجوع به استبانة شود.
فرهنگ فارسی
آنچه واضح و روشن یافت شود
مستبان. [ م ُ ت َ ]( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استبانة. آنچه واضح و روشن یافت شود. ( اقرب الموارد ). رجوع به استبانة شود.
آنچه واضح و روشن یافت شود