مزاکنه

( مزاکنة ) مزاکنة. [ م ُ ک َ ن َ ] ( ع مص ) همدیگر نزدیک شدن و برابر و هم زانو نشستن کسی را. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). قریب بودن. ( از منتهی الارب ). نزدیک بودن. ( از ناظم الاطباء ): یقال هذا الجیش یزاکن ألفاً؛ أی یقاربه؛ این سپاه نزدیک به هزار میباشد. ( ناظم الاطباء ). || به گمان گفتن چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).