مذاود
لغت نامه دهخدا
مذاود. [ م َ وِ ] ( ع ص ) رجال مذاود و مذاوید؛ دفاعون عن ذمارهم؛ که از اهل و مال خود پاسداری کنند. ( از اقرب الموارد ).
مذاود. [ م َ وِ ] ( ع ص ) رجال مذاود و مذاوید؛ دفاعون عن ذمارهم؛ که از اهل و مال خود پاسداری کنند. ( از اقرب الموارد ).