مدهونه

لغت نامه دهخدا

( مدهونة ) مدهونة. [ م َ ن َ ] ( ع ص ) ارض مدهونه؛ زمین اندک باران رسیده. ( منتهی الارب ). رجوع به مدهون شود. || تأنیث مدهون. رجوع به مدهون شود.