لغت نامه دهخدا
( مدخنة ) مدخنة. [ م ِ خ َ ن َ ] ( ع اِ ) بوی سوز. ( منتهی الارب ). مجمره. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). بخورسوز. عودسوز. ج، مَداخِن:
ساقیان تو فکنده باده اندر باطیه
خادمان تو فکنده عنبر اندر مدخنه.منوچهری.
مدخنة. [ م ُخ ِ ن َ / م ُ دَخ ْ خ ِ ن َ / م ُدْ دَ خ ِ ن َ ] ( ع ص ) آتش دوددار. ( ناظم الاطباء ).