لغت نامه دهخدا
( محیلة ) محیلة. [ م ُ ل َ ] ( ع ص ) تأنیث محیل. زن حیله کننده. ( غیاث ). زن حیله گر. || دار محیلة؛ سرائی که بر وی سالها یا یک سال گذشته باشد. ( ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟