لغت نامه دهخدا
محجوم. [ م َ ] ( ع ص ) رجل محجوم؛ مرد تناور و جسیم. || مرد حجامت گرفته. || بعیرمحجوم؛ شتر حجام بسته. ( منتهی الارب ). شتر پوزبسته.
محجوم. [ م َ ] ( ع ص ) رجل محجوم؛ مرد تناور و جسیم. || مرد حجامت گرفته. || بعیرمحجوم؛ شتر حجام بسته. ( منتهی الارب ). شتر پوزبسته.
(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) مرد حجامت گرفته.
( اسم ) مرد حجامت گرفته.
مرد حجامت گرفته.