مجماء
لغت نامه دهخدا
مجماء. [ م ُ م َءْ ] ( ع ص ) فرس مجماء؛ اسبی که غره او کشیده و دارای فروهشتگی باشد. ( از منتهی الارب ). اسبی که سپیدی پیشانی وی کشیده باشد. ( ناظم الاطباء ).
مجماء. [ م ُ م َءْ ] ( ع ص ) فرس مجماء؛ اسبی که غره او کشیده و دارای فروهشتگی باشد. ( از منتهی الارب ). اسبی که سپیدی پیشانی وی کشیده باشد. ( ناظم الاطباء ).