لغت نامه دهخدا
متماه. [ م ِ ] ( ع ص ) شاة متماه؛ گوسپندی که شیرش بعد دوشیدن تباه و بدبوی گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
متماه. [ م ِ ] ( ع ص ) شاة متماه؛ گوسپندی که شیرش بعد دوشیدن تباه و بدبوی گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).