متفأل

لغت نامه دهخدا

متفأل. [ م ُ ت َ ءِ ] ( ع ص ) کسی که بنام او فال میگیرند و تفأل میزنند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به ماده بعد شود.
متفال. [ م ِ ] ( ع ص ) زن بسیار گنده نفس. ( ناظم الاطباء ). زن بوی ناک. ( از منتهی الارب ).