لغت نامه دهخدا
متجافی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) قرار ناگیرنده در جائی و چیزی برداشته شده از جایی. ( آنندراج ). بی ثبات و ناپایدار و جدا و متفرق و دور و منتقل از جای خود و برداشته شده از جای خود و مایل از پهلوی کسی. ( ناظم الاطباء ). || غافل و بی پروا. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تجافی شود.
