لغت نامه دهخدا
( مآذن ) مآذن. [ م َ ذِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِئذَنَة. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به مئذنة شود.
( مآذن ) مآذن. [ م َ ذِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِئذَنَة. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به مئذنة شود.
( اسم ) جمع ماذنه محلهای اذان مناره ها.
( م آذن ) مئذنه