لغیدن

سُر خوردن، لغزیدن، وا رفتن

ایستادن، پایداری کردن

لغیدن. [ ل َغ ْ غی دَ ] ( مص ) جنبیدن در جای خود پس از استواری. لِغلِغ کردن. || آوای لغشده دادن، چنانکه در تخم مرغ و دندان و جز آن. و رجوع به لغ شود.