لا ینقسم

واژه «لا ینقسم» یک ترکیب عربی است که از «لا» به معنای نفی و «ینقسم» به معنای تقسیم شدن تشکیل شده و در مجموع به معنای «غیرقابل تقسیم» یا «بخش‌ناپذیر» به کار می‌رود. این واژه در متون لغوی و فلسفی برای بیان چیزی استفاده می‌شود که امکان تجزیه یا جدا شدن به اجزای کوچکتر را ندارد. در واقع، «لا ینقسم» بر یکپارچگی و عدم تجزیه‌پذیری یک شیء یا مفهوم تأکید دارد. در کاربردهای فلسفی و کلامی، این اصطلاح برای اشاره به جوهر یا ذات‌هایی به کار می‌رود که قابل تقسیم به بخش‌های مستقل نیستند. همچنین در ادبیات کلاسیک فارسی، این واژه در متون عرفانی و فلسفی برای بیان مفاهیم مجرد و غیرمادی نیز استفاده شده است. به عنوان نمونه در اشعار مولوی، این مفهوم برای توضیح ماهیت ذرات یا حقیقت‌های غیرقابل تجزیه به کار رفته است. از نظر لغوی، منابعی مانند لغت‌نامه دهخدا نیز آن را به معنای «غیرمتجزی» و «غیرقابل قسمت» تعریف کرده‌اند. این واژه در زبان علمی و فلسفی برای بیان دقت در توصیف ماهیت اشیا اهمیت دارد. بنابراین «لا ینقسم» اصطلاحی است که به هر چیزی اشاره دارد که از نظر وجودی یا مفهومی امکان تقسیم و تجزیه ندارد.