قیقاچ
لغت نامه دهخدا
قیقاچ. [ ق َ / ق ِ ] ( ترکی، ص، اِ ) خم:
چه غم رخسارش ار قیقاچ مژگان رسا دارد
که جوشی از خط نارسته در زیر قبا دارد.محسن تأثیر ( از آنندراج ).مشق قیقاچی که آن برگشته مژگان کرد و رفت
لاله زار سینه ما را گلستان کرد و رفت.داراب بیک ( از آنندراج ).رجوع به قیقاج شود.
قیقاچ. [ ق ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ارسکنار بخش پلدشت شهرستان ماکو، آب آن از جویبار پورناک. محصول آن غلات و پنبه. شغل اهالی زراعت، گله داری و صنایع دستی زنان آنجا جاجیم بافی است. راه ارابه رو دارد و اتومبیل از آن میتوان برد. این ده قشلاق ایل میلان است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) کج اریب. یا قیقاج رفتن. به طور مورب راه رفتن. یا قیقاج زدن ( قیقاج تیر زدن ). تیر برگشته زدن. ۲ - ( اسم ) جامه مورب بافته و پیشواز اریب انداخته واریب پیوسته: عقلم بخیاط می کرد کنکاج در رخت صوفی دامانش قیقاج.
دهی از دهستان ارسکنار بخش پلدشت شهرستان ماکو.
جمله سازی با قیقاچ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در بازارهای قدیمی پارچه، همیشه می‌توانید انواع مختلفی از قیقاچ را با طرح‌ها و رنگ‌های متنوع پیدا کنید که برای دوخت لباس‌های سنتی بسیار مناسب هستند.
💡 برای دوخت پرده‌های ضخیم و مقاوم که نور خورشید را به خوبی مهار می‌کنند، استفاده از پارچه قیقاچ با کیفیت بالا پیشنهاد می‌شود تا دوام بیشتری داشته باشد.
💡 هنرمندان صنایع دستی با استفاده از پارچه‌های قیقاچ و تزئین آن‌ها با گلدوزی‌های ظریف، آثار هنری منحصر به فردی خلق می‌کنند که در نمایشگاه‌ها بسیار محبوب هستند.
