قونوس
لغت نامه دهخدا
قونوس. [ ق َ ] ( ع اِ ) زبر خود آهنی یا آهن سر خود. || تندی میان دو گوش اسب. || میانه راه. قَونَس. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به قونس شود.
جمله سازی با قونوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گیاه قونوس با گلهای زرد و زیبا در فصل بهار شکوفا میشود و یکی از عناصر اصلی تزیین باغهای خانگی در مناطق معتدل به شمار میرود.
💡 گیاهشناسان برای مطالعه دقیق ویژگیهای زیستی گیاه قونوس و نحوه رشد آن در خاکهای مختلف، آزمایشهای بسیار گستردهای را در گلخانههای کاملاً کنترلشده انجام میدهند.
💡 استفاده از شاخههای قونوس در طراحی فضاهای سبز و باغبندیهای مدرن، به دلیل رنگ درخشان و جذاب گلهای آن، بسیار مورد توجه طراحان قرار گرفته است.