لغت نامه دهخدا
قنطیر. [ ق ِ ] ( ع اِ ) سختی و بلا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به قِنطِر شود.
قنطیر. [ ق ِ ] ( معرب، اِ ) اماله قنطار. ( آنندراج از غیاث ). رجوع به قنطار شود. || سختی و بلاء و داهیه. ( ناظم الاطباء ).
قنطیر. [ ق ِ ] ( ع اِ ) سختی و بلا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به قِنطِر شود.
قنطیر. [ ق ِ ] ( معرب، اِ ) اماله قنطار. ( آنندراج از غیاث ). رجوع به قنطار شود. || سختی و بلاء و داهیه. ( ناظم الاطباء ).
اماله قنطار یا سختی و بلائ و داهیه.