قفره

مترادف‌ها

بیابان، صحرا، برهوت

متضادها

آبادی، مأهول، شهر

لغت نامه دهخدا

( قفرة ) قفرة. [ ق َ رَ ] ( ع ص، اِ ) به معنی قفر، یعنی زمین خالی و بیابان بی آب وگیاه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به قفر شود. || امراءة فقرة؛ زن کم گوشت. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با قفره

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در دل آن قفرهٔ بی‌آب و علف، مسافران خسته و تشنه برای یافتن سرپناهی از گرمای سوزان آفتاب، تلاش‌های بسیار بی‌امیدانه را انجام می‌دادند.

💡 شاعر با توصیف آن قفرهٔ پهناور و سکوت مرگبارش، توانست احساس عمیق تنهایی و بی‌کسی را در قلب مخاطبان خود به خوبی القا کند.

💡 هیچ نشانه‌ای از حیات در آن قفرهٔ متروک و دورافتاده دیده نمی‌شد و تنها صدای وزش باد در میان تپه‌های ماسه‌ای به گوش می‌رسید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران