لغت نامه دهخدا
قفاعی. [ ق ُ عی ی ] ( ع ص ) مرد سرخ که از شدت سرخی پوست بینی وی برکنده باشد. || ( احمر... ) سخت سرخ. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
قفاعی. [ ق ُ عی ی ] ( ع ص ) مرد سرخ که از شدت سرخی پوست بینی وی برکنده باشد. || ( احمر... ) سخت سرخ. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).