قاعله

لغت نامه دهخدا

( قاعلة ) قاعلة. [ ع ِ ل َ ] ( ع اِ ) کوه بلند. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). ج، قواعل. ( مهذب الاسماء ).

کوه بلند قواعل