لغت نامه دهخدا
( فلیة ) فلیة. [ ف ِل ْ لی ی َ ] ( ع اِ ) زمینی که باران سالش نرسیده، چندانکه باران سال آینده رسد وی را. ج، فلالی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فلیه. [ ] ( اِ ) فودنج بحری. ( فهرست مخزن الادویه ).
( فلیة ) فلیة. [ ف ِل ْ لی ی َ ] ( ع اِ ) زمینی که باران سالش نرسیده، چندانکه باران سال آینده رسد وی را. ج، فلالی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فلیه. [ ] ( اِ ) فودنج بحری. ( فهرست مخزن الادویه ).