فقاه
لغت نامه دهخدا
فقاه. [ ف َ ] ( ع اِمص ) دانائی. ( غیاث از شرح نصاب ).
فقاه. [ ف ِ ] ( ع مص ) با یکدیگر بحث کردن در علم فقه. ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
پوست. فاقئائ
فقاه. [ ف َ ] ( ع اِمص ) دانائی. ( غیاث از شرح نصاب ).
فقاه. [ ف ِ ] ( ع مص ) با یکدیگر بحث کردن در علم فقه. ( آنندراج ).
پوست. فاقئائ