واقفیت

لغت نامه دهخدا

واقفیت. [ ق ِ فی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) وقوف. مهارت. اطلاع. آگاهی. ( ناظم الاطباء ). واقف بودن. واقف شدن.
واقفیة. [ ق ِ فی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) وقوف. مهارت. اطلاع. آگاهی.( ناظم الاطباء ). واقف بودن. واقف شدن. رجوع به واقف شود. || امتحان. آزمایش. ( ناظم الاطباء ).
واقفیة. [ ق ِ فی ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای از متصوفه مبطله هستند و می گویند: خدای تعالی را به معرفت نمی توان شناخت و از شناختن او همه خلق عاجزند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون، از توضیح المذاهب ).
واقفیة. [ ق ِ فی ی َ ] ( اِخ ) گروهی از شیعه که منکر رحلت موسی بن جعفر شدند و گفتند آخرین ائمه اوست و زنده مانده است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به واقفه شود.

جمله سازی با واقفیت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در مباحث فقهی مربوط به املاک، بحث واقفیت بر این اساس استوار است که آیا زمین مورد نظر به درستی وقف شده است یا خیر.

💡 برای اثبات واقفیت یک ملک، مستندات تاریخی و اسناد رسمی مربوط به واقفی را در دفاتر اسناد بررسی کردند تا از صحت آن مطمئن شوند.

💡 حقوقدانان در بررسی پرونده‌های مربوط به اموال عمومی، همواره به جنبه‌های قانونی واقفیت و شرایط لازم برای استمرار آن در طول زمان توجه ویژه‌ای دارند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران