لغت نامه دهخدا
فروخواندن. [ ف ُ خوا /خا دَ ] ( مص مرکب ) خواندن. قرائت کردن:
بدو داد آن نامه پهلوان
فروخواند آن خسرو خسروان.فردوسی.
فروخواندن. [ ف ُ خوا /خا دَ ] ( مص مرکب ) خواندن. قرائت کردن:
بدو داد آن نامه پهلوان
فروخواند آن خسرو خسروان.فردوسی.
۱. فراخواندن، صدا کردن.
۲. نوشته ای را خواندن.
( مصدر ) خواندن قرائت کردن.
خواندن. قرائت کردن