لغت نامه دهخدا
فدوکس. [ ف َ دَ ک َ ] ( ع اِ ) شیر بیشه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( ص ) مرد درشت اندام. ( منتهی الارب ). مرد سخت. ( اقرب الموارد ). || شتر نیک توانا و بزرگ هیکل. ( منتهی الارب ).
فدوکس. [ ف َ دَ ک َ ] ( اِخ ) معرفة، نام اخطل غیاث بن غوت تغلبی است. ( منتهی الارب ).
