لغت نامه دهخدا
فجیعت. [ ف َ ع َ ] ( ع اِ ) سختی. ج، فجائع. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فجیعت. [ ف َ ع َ ] ( ع اِ ) سختی. ج، فجائع. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
(فَ عَ ) [ ع. فجیعة ] (اِ. ) ۱ - سختی. ۲ - اندوه، دردناک. ج. فجایع.
مصیبت دردناک.
( اسم ) ۱ - سختی ۲ - اندوه دردناک جمع: فجائع ( فجایع ).
فجیعة
سختی.
اندوه، دردناک.
فجای