فاپیش

۱. به پیش.
۲. (اسم مصدر ) پیشواز.
* فاپیش رفتن: (مصدر لازم ) [قدیمی] پیش رفتن: شه به جای حاجبزان فاپیش رفت / پیش آن مهمان غیب خویش رفت (مولوی: ۳۷ ).