غوروا
لغت نامه دهخدا
غوروا. [ غورْ ] ( اِ مرکب ) غوربا. غوره با. رجوع به غوره باو ناظم الاطباء و فرهنگ شعوری ج 2 ورق 188 الف شود.
فرهنگ عمید
= غوره با
غوروا. [ غورْ ] ( اِ مرکب ) غوربا. غوره با. رجوع به غوره باو ناظم الاطباء و فرهنگ شعوری ج 2 ورق 188 الف شود.
= غوره با