لغت نامه دهخدا
( غزیرة ) غزیرة. [ غ َ رَ ] ( ع ص ) تأنیث غزیر. رجوع به غزیر شود. || بسیارشیر ازناقه و جز آن. ج، غِزار. ( منتهی الارب ). اشتر بسیارشیر. ( مهذب الاسماء ). الکثیرةالدّر. ( اقرب الموارد ). || بسیارآب از چاه و چشمه. ( منتهی الارب ): الغزیرة من الاَّبار و الینابیع؛ الکثیرةالماء. ( اقرب الموارد ). || چشم بسیاراشک. ( منتهی الارب ): الغزیرة من العیون؛ الکثیرةالدمع. ( اقرب الموارد ).
