لغت نامه دهخدا
عیهاب. ( ع مص ) گمراه کردن. ( از ناظم الاطباء ). عَوهَبة. رجوع به عوهبة شود.
عیهاب. ( ع ص ) آنکه اورا به ضلالت نسبت کنند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). گمراه کننده و مضلل. ( از اقرب الموارد ).
عیهاب. ( ع مص ) گمراه کردن. ( از ناظم الاطباء ). عَوهَبة. رجوع به عوهبة شود.
عیهاب. ( ع ص ) آنکه اورا به ضلالت نسبت کنند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). گمراه کننده و مضلل. ( از اقرب الموارد ).