عملین
لغت نامه دهخدا
عملین. [ ع ِ م ِل ْ لی ن َ / ع ِ ن َ / ع ُ م َ ن َ] ( ع اِ ) عمل به العملین؛ در رنج و آزار او مبالغه کرد. رجوع به عمل، منتهی الارب و اقرب الموارد شود.
عملین. [ ع ِ م ِل ْ لی ن َ / ع ِ ن َ / ع ُ م َ ن َ] ( ع اِ ) عمل به العملین؛ در رنج و آزار او مبالغه کرد. رجوع به عمل، منتهی الارب و اقرب الموارد شود.