لغت نامه دهخدا
( عطرآمیز ) عطرآمیز. [ ع ِ ] ( ن مف مرکب ) عطرآمیخته. خوشبو. معطر. ( فرهنگ فارسی معین ):
از بسی بویهای عطرآمیز
معتدل گشته باد برف انگیز.نظامی.
( عطرآمیز ) عطرآمیز. [ ع ِ ] ( ن مف مرکب ) عطرآمیخته. خوشبو. معطر. ( فرهنگ فارسی معین ):
از بسی بویهای عطرآمیز
معتدل گشته باد برف انگیز.نظامی.
( عطرآمیز ) آمیخته به عطر، خوش بو.
( عطر آمیز ) ( صفت ) خوشبو معطر.