لغت نامه دهخدا
( عصمةا ) عصمةا. [ ع ِ م َ تُل ْ لاه ] ( اِخ )( خواجه... ) بخاری، مشهور به خواجه عصمت. از شعرای ایران در عهد تیموری. رجوع به عصمت ( خواجه... ) شود.
( عصمةا ) عصمةا. [ ع ِ م َ تُل ْ لاه ] ( اِخ )( خواجه... ) بخاری، مشهور به خواجه عصمت. از شعرای ایران در عهد تیموری. رجوع به عصمت ( خواجه... ) شود.