لغت نامه دهخدا
عرگوزی. [ ع ُرر ] ( حامص مرکب ) به گوز سرگین برآوردن، چه «عر»بالضم بمعنی سرگین است. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ).
عرگوزی. [ ع َرر ] ( حامص مرکب ) شور و غوغای بی محل. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). صورتی از عر وگوز و آن اشاره است به تیز دردادن خر هنگام نهیق.
