سرگین زار

سرگین زار. [ س ِ ] ( اِ مرکب ) سرگین دان. ( از آنندراج ).

سر گین دان.

💡 مر ترا آن فهم و آن دانش نبود وا ندانستی تو سرگین را ز عود

💡 ز سرگین و زربفت و دستار و خشت بسی گفت با سفله مرد کنشت

💡 اندرین اندیشه خوابش در ربود مسجد ایشانش پر سرگین نمود

💡 آن یکی ماهی که بر پروین زند وین یکی کرمی که در سرگین زید

💡 زاغ اگر عاشق سرگین خر آمد گو باش بلبلان را به چمن با گل رعنا چه خوشست

💡 عمر خوش در قرب جان پروردنست عمر زاغ از بهر سرگین خوردنست