لغت نامه دهخدا
ظر. [ ظِرر ] ( ع اِ ) اُظرور. سنگ یا سنگ گرد تیزاطراف. ج، ظِرار، ظِرّار.
ظر. [ ظَرر / ظُرر ] ( اِخ ) نام آبی است.
ظر. [ ظِرر ] ( ع اِ ) اُظرور. سنگ یا سنگ گرد تیزاطراف. ج، ظِرار، ظِرّار.
ظر. [ ظَرر / ظُرر ] ( اِخ ) نام آبی است.
نام آبیست.