لغت نامه دهخدا
طعنه داشتن. [ طَ ن َ / ن ِ ت َ ] ( مص مرکب ) توبیخ و سرزنش کردن. طعنه زدن:
گشته تا بیت الشرف از مقدمت کاشانه ام
طعنه بر خورشید دارد خشت فرش خانه ام.مخلص کاشی ( از آنندراج ).
طعنه داشتن. [ طَ ن َ / ن ِ ت َ ] ( مص مرکب ) توبیخ و سرزنش کردن. طعنه زدن:
گشته تا بیت الشرف از مقدمت کاشانه ام
طعنه بر خورشید دارد خشت فرش خانه ام.مخلص کاشی ( از آنندراج ).
توبیخ و سرزنش کردن.