طریفه ناک

لغت نامه دهخدا

طریفه ناک. [ طَ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) زمین طریفه ناک؛ زمین که در آن نصی بسیار روید. ارض مطروفة.

( اسم ) زمینی که در آن نصی بسیار روید.