لغت نامه دهخدا
طرقاق. [ طَ ] ( مغولی، ص، اِ )محافظ. نگهبان. مراقب. پاسدار. ( جهانگشای جوینی ).
طرقاق. [ طَ ] ( مغولی، ص، اِ )محافظ. نگهبان. مراقب. پاسدار. ( جهانگشای جوینی ).
(طَ ) [ مغ. ] (ص. ) محافظ (شبانه )، نگهبان، مراقب، پاسدار.
نگهبان، پاس، پاسداری.
محافظ (شبانه)
، نگهبان، مراقب، پاسدار.