لغت نامه دهخدا
( ضحوکة ) ضحوکة. [ ض َ ک َ ] تأنیث ضحوک. ( غیاث ) ( آنندراج ).
ضحوکة. [ ض ُ ک َ ] ( ع ص، اِ ) آنچه مردم را به خنده آرد، و آنکه بر وی مردمان خندند. ( غیاث ) ( آنندراج ).
( ضحوکة ) ضحوکة. [ ض َ ک َ ] تأنیث ضحوک. ( غیاث ) ( آنندراج ).
ضحوکة. [ ض ُ ک َ ] ( ع ص، اِ ) آنچه مردم را به خنده آرد، و آنکه بر وی مردمان خندند. ( غیاث ) ( آنندراج ).