لغت نامه دهخدا
صباب. [ ص َب ْ با ] ( ع ص ) صیغه مبالغه ازصب السماء صباً. ( معجم البلدان ). رجوع به صب شود.
صباب.[ ص َب ْ با ] ( اِخ ) چاهی است در دیار بنی کلاب که در آنجا خرما بسیار بود. ( معجم البلدان ) ( منتهی الارب ).
صباب. [ ص َب ْ با ] ( ع ص ) صیغه مبالغه ازصب السماء صباً. ( معجم البلدان ). رجوع به صب شود.
صباب.[ ص َب ْ با ] ( اِخ ) چاهی است در دیار بنی کلاب که در آنجا خرما بسیار بود. ( معجم البلدان ) ( منتهی الارب ).
چاهی است در دیار بنی کلاب که در آنجا خرما بسیار بود