لغت نامه دهخدا
صاخ. ( ع اِ ) آماسیدگی استخوان از گزیدگی یا کوفتگی که اثر آن باقی باشد. || داهیه. بلا. ( منتهی الارب ). و رجوع به صاخة شود.
صاخ. ( ع اِ ) آماسیدگی استخوان از گزیدگی یا کوفتگی که اثر آن باقی باشد. || داهیه. بلا. ( منتهی الارب ). و رجوع به صاخة شود.
آماسیدگی استخوان از گزیدگی یا کوفتگی که آن باقی باشد