لغت نامه دهخدا
شغز. [ ش َ ] ( ع مص ) گردنکشی کردن و زیادتی نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).تطاول. ( اقرب الموارد ). || برآغالانیدن میان قومی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). شورانیدن و تحریک کردن قوم را. ( از اقرب الموارد ).
