لغت نامه دهخدا
شحوب. [ ش ُ ] ( ع اِ ) اسم از شاحب و ابوزید گوید: شحوب در لغت بنی کلاب به معنی لاغری است. ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) لاغر. ( مهذب الاسماء ).
شحوب. [ ش ُ ] ( ع مص ) برگردیدن گونه از لاغری یا گرسنگی یا از سفر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و در صحاح به معنی تغییر یافتن جسم آمده است. ( از اقرب الموارد ). شُحوبَة. ( منتهی الارب ).
