شایستانیدن
لغت نامه دهخدا
شایستانیدن. [ ی ِ دَ ] ( مص ) لایق و سزاوار کنانیدن و شایستن فرمودن و بکار آوردن. ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
شایستانیدن. [ ی ِ دَ ] ( مص ) لایق و سزاوار کنانیدن و شایستن فرمودن و بکار آوردن. ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).