لغت نامه دهخدا
شادکان. ( اِخ ) دیهی است از دهستان دربقاضی، بخش حومه شهرستان نیشابور واقع در 18 هزارگزی جنوب خاوری نیشابور. جلگه ای و آب و هوای آن معتدل است. 175 تن جمعیت دارد. آب آن از قنات، محصولات آن غلات و تریاک و شغل اهالی آن زراعت و مالداری است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
شادکان. [ دَ ] ( اِخ ) نام یکی از بلاد خوارزم. ( نخبة الدهر چ لایپزیک ).
شادکان. [ دَ ] ( اِخ ) یاقوت ذیل شادکان شهری در نواحی خوزستان معرفی کرده است. ( معجم البلدان ). نام جدید فلاحیه. در حدود یکصدو پنجاه قریه و آبادی دارد و سابقاً نام یکی از دو قسمت فلاحیه بود که یکی را جراحی و دیگری را شادکان مینامیدند. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به شادگان شود.
