لغت نامه دهخدا
سکاء. [ س َک ْ کا ] ( ع ص ) مؤنث اَسَک. اذن سکاء؛ گوش خرد و گوش تنگ سوراخ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ). || زره تنگ. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟