لغت نامه دهخدا
سپوزگاری. [ س ِ / س َ / س ُ ] ( حامص مرکب ) عمل سپوزگار. مماطله. دفعالوقت کردن. || عمل فروکردن بزور و عنف.
سپوزگاری. [ س ِ / س َ / س ُ ] ( حامص مرکب ) عمل سپوزگار. مماطله. دفعالوقت کردن. || عمل فروکردن بزور و عنف.
عمل سپوزگار مماطله عمل فرو کردن بزور و عنف