لغت نامه دهخدا
سهب. [ س َ /س َ هَِ ] ( ع ص، اِ ) دشت. || زمین برابر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || اسب توانای فراخ دو. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
سهب. [ س َ ] ( ع مص ) گرفتن چیزی بسختی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
