سناب

لغت نامه دهخدا

سناب. [س َ ] ( ع ص، اِ ) بدی سخت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سناب. [ س ِ ] ( ع ص ) درازپشت. || درازشکم و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).